fixation - saplanma / fiksasyon
1. bir fikir, bir etkinlik, canlı ya da cansız bir nesneyle takıntılı meşgul olma hali. 2. psikoanalitik kuramda, saplanma bir PSİKOSESEKSÜEL GELİŞİM evresinde oluşan travma sonucu meydana gelir. Gelişim o evreye özgü enerjide takılır;ardışık evrelere özgü arzu ve gereksinimler gelişme gösteremez, ilerleyen evrelerin gereksinimleri karşılanamaz, ilişkili çatışmalar çözümsüz kalır. Kişi, erken evrelere özgü nesnelere (örn., anne ya da baba) bağlı kalır. Örnek: Oral dönemde saplanmanın belirtileri arasında sigara içme, alkolizm, tırnak yeme, parmak emme, ayrıca aşırı konuşma, başkalarını manipüle etme vardır. bakınız: psikanaliz, psikoanalitik kuram
atıf için
Karakaş, S. (2017). Prof. Dr. Sirel Karakaş Psikoloji Sözlüğü:
Bilgisayar Programı ve Veritabanı - www.psikolojisozlugu.com (sürüm: 5.2.0/2022)