mirroring - aynalama

iki yoldan oluşur: 1. Marie Émile Lacan’a göre, aynalama, bebeğin kendisini dışarıdan (aynadan) gelen bir yansımayla tanımasını ve o güne kadar düzensiz biçimde var olan duyum ve duygularını, görmekte olduğu beden imgesi bağlamında düzenlemesini içerir. Bu süreç sonucunda, ego bütünlüğü, yani imgesel olan gerçekleşir. 2. aynalamayı sadece somut olan ayna değil, ÖTEKİ’den (normalde anne) yansıyanlar ve anneyle olan ilişkiler de yapar. Annenin gerçekleştirdiği aynalama, bebeğin kendini ötekinin (annenin) bakışıyla algılamasını sağlar. Bu da bebeğin kimliğinin oluşması yani yapılanmasına yol açar. Annenin bebeğe bakarken duyduğu gurur, gözlerindeki parlamaya yansır (Donald Winnicott). Böylece, anne, bebekteki büyüklenmeci kendiliği doğrulamış olur (Heinz Kohut). bakınız: ayna dönemi , Lakanyen kuram